Jest to najstarsza polska pieśń wielkanocna (trop rezurekcyjny), powstała w wieku XIV, a może nawet wcześniej. Wzorowana jest na hymnie łacińskim Deus omnipotens (Bóg wszechmogący). Najdawniejszy jej przekaz został zapisany w roku 1365 w Graduale płockim. Początkowo jednozwrotkowa, od wieku XV rozrastała się o dalsze strofy. Śpiewano ją w czasie świąt Wielkiej Nocy, zwłaszcza podczas procesji rezurekcyjnej.
Krystus z martwych wstał je1,
Ludu przykład dał je,
Eż nam2 z martwych wstaci3,
Z Bogiem krolewaci4.
Kyrie eleison.
